ద్వితీయ గుచ్చము కథా సారాంశం :
దత్తాత్రేయ స్వామి గొప్పదనాన్ని, ఆయన బోధనలను వివరిస్తూ నెదధర్ముడు తన శిష్యుడైన దీపకునికి ఈ కథను చెప్పాడు.
దత్తాత్రేయ స్వామి జననం
అత్రి మహర్షి, అనసూయ దంపతులు సంతానం కోసం నూరేళ్లు తపస్సు చేశారు. వారి తపస్సుకు మెచ్చి త్రిమూర్తులు (బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు) వారి అంశలతో పుత్రులుగా జన్మించారు.
బ్రహ్మ అంశతో: చంద్రుడు
శివుని అంశతో: దుర్వాస మహర్షి
విష్ణువు అంశతో: దత్తాత్రేయుడు జన్మించారు.
ప్రహ్లాదునితో దత్తాత్రేయుని సంభాషణ
ఒకసారి ప్రహ్లాదుడు దత్తస్వామిని చూసి.. "స్వామీ! మీరు ఏ పనీ చేయకపోయినా, ఏ సంపదలు లేకపోయినా ఇంత ఆనందంగా, బలిసిన వానివలె ఎలా ఉండగలుగుతున్నారు?" అని అడిగాడు. దానికి దత్తాత్రేయుడు ఇలా సమాధానమిచ్చారు:
"ప్రహ్లాదా! కోరికలు లేకపోవడమే నిజమైన సుఖం. ఆశే అన్ని దుఃఖాలకు మూలం. నాకు రాయి అన్నా, రత్నం అన్నా ఒకటే. నేను దేనికీ లొంగకుండా, నా మనస్సును పరమాత్మలో లీనం చేసి ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉంటాను."
దత్తాత్రేయ స్వామి మహిమలు
ఆయన కార్తవీర్యార్జునునికి అపారమైన శక్తిని, అణిమాది అష్టసిద్ధులను ప్రసాదించారు.
యదు మహారాజు తండ్రి శాపం వల్ల వంశం అంతరించిపోయే స్థితిలో ఉన్నప్పుడు, దత్తస్వామి అనుగ్రహంతోనే ఆయనకు గొప్ప సంతానం (యదు వంశం) కలిగింది. ఆ వంశంలోనే శ్రీకృష్ణుడు జన్మించాడు.
"గురువు కోపిస్తే ఎవరూ రక్షించలేరు" అనే సత్యానికి దత్తాత్రేయుడే నిదర్శనం.
24 మంది గురువులు (యదువుకు చేసిన బోధన)
యదు మహారాజు అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానంగా, దత్తాత్రేయుడు ప్రకృతిలోని 24 మందిని తాను గురువులుగా భావించి నేర్చుకున్న పాఠాలను వివరించారు:
భూమి: ఓర్పు, పరోపకారం నేర్చుకున్నాను.
వాయువు: దేనికీ అంటుకోకుండా సాగిపోవడం.
ఆకాశం: అంతటా ఉన్నా దేనితోనూ బంధం లేకపోవడం.
నీరు: స్వచ్ఛత, మధుర స్వభావం.
అగ్ని: ఏదైనా స్వీకరించినా దోషం అంటకపోవడం.
చంద్రుడు: దేహానికి మార్పులున్నా ఆత్మకు చావు పుట్టుకలు లేవని తెలియడం.
సూర్యుడు: ఒకడే అయినా అనేక రూపాల్లో కనిపించడం (ప్రతిబింబం ద్వారా).
కపోతం (పావురం): అతిగా స్నేహం/బంధం ఉంటే నాశనం తప్పదని గ్రహించాను.
అజగరం (కొండచిలువ): దొరికిన ఆహారంతో తృప్తి చెందడం.
సముద్రం: కష్టసుఖాల్లో గంభీరంగా ఉండటం.
మిడత: రూపం చూసి మోహపడితే ప్రాణాలు పోతాయని గ్రహించాను.
తుమ్మెద: అన్ని శాస్త్రాల నుండి సారాన్ని గ్రహించడం.
తేనెటీగ: వస్తువులను అతిగా పోగు చేయకూడదు.
ఏనుగు: కామ వాంఛల వల్ల బంధీ కావాల్సి వస్తుందని తెలిసింది.
జింక: అనవసరమైన శబ్దాలకు (సంగీతానికి) లోబడి ప్రాణాలు కోల్పోకూడదు.
చేప: రుచికి (నాలుకకు) బానిస కాకూడదు.
పింగళ (వేశ్య): దేనిపైనా ఆశ లేకపోవడమే సుఖమని నేర్పింది.
లకుముకి పిట్ట: మనకు ప్రియమైన దానిని వదిలేస్తేనే శాంతి కలుగుతుంది.
బాలుడు: అమాయకత్వంతో, ఆనందంగా ఉండటం.
కన్య గాజులు: గుంపుగా ఉంటే గొడవలు వస్తాయి, ఒంటరిగా ఉంటేనే యోగం సాధ్యం.
బాణం తయారు చేసేవాడు: ఏకాగ్రతతో పని చేయడం.
సాలీడు: పరమాత్మ తన నుండి ప్రపంచాన్ని సృష్టించి, మళ్ళీ తనలోనే లీనం చేసుకుంటాడు.
భ్రమరం (కీటకం): నిరంతరం ధ్యానిస్తే ధ్యానించే రూపమే సిద్ధిస్తుంది.
పాము: సొంతంగా ఇల్లు కట్టుకోకుండా ఉన్న దానిలో తృప్తిగా ఉండటం.
చివరగా, సంసార బంధాల కంటే విముక్తి పొందడమే మేలని, సద్గురువు బోధనలతో ఆత్మజ్ఞానం పొందాలని దత్తాత్రేయుడు యదువుకు ఉపదేశించారు. ఈ సంవాదాన్ని విన్నవారికి ముక్తి కలుగుతుంది.
No comments:
Post a Comment